॥ শ্ৰী হনুমতে নমঃ ॥
হনুমান চালিছা — অৰ্থ সহ
সম্পূৰ্ণ পাঠ, প্ৰতিটো চৰণৰ তলত সৰল অসমীয়া অৰ্থ সহ
দোহা
শ্ৰী গুৰু চৰণ সৰোজ ৰাজ, নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি,
বৰণৌ ৰাঘুৱৰ বিমল জসু, জো দায়কু ফল চাৰি।
বৰণৌ ৰাঘুৱৰ বিমল জসু, জো দায়কু ফল চাৰি।
অৰ্থ
মোৰ গুৰুৰ চৰণ-কমলৰ ধূলিৰে মোৰ মন নামৰ দাপোণখন শুচি কৰি, ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম, মোক্ষ এই চাৰিওটা ফল দিয়া শ্ৰীৰামৰ নিৰ্মল যশ মই বৰ্ণনা কৰোঁ।
দোহা
বুদ্ধিহীন তনু জানিকে, সুমিৰৌ পৱন কুমাৰ,
বল বুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহি, হৰহু কলেশ বিকাৰ।
বল বুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহি, হৰহু কলেশ বিকাৰ।
অৰ্থ
নিজৰ শৰীৰক বুদ্ধিহীন বুলি জানি, মই পৱনপুত্ৰ হনুমানক স্মৰণ কৰোঁ। হে হনুমান, মোক বল, বুদ্ধি আৰু বিদ্যা দান কৰক, আৰু মোৰ সকলো ক্লেশ আৰু বিকাৰ দূৰ কৰক।
চৰণ ১ – ১০
1
জয় হনুমান জ্ঞান গুণ সাগৰ, জয় কপিস তিহুন লোক উজাগৰ॥
অৰ্থজ্ঞান আৰু গুণৰ সাগৰস্বৰূপ হে হনুমান, আপোনাৰ জয় হওক। হে কপীশ্বৰ, তিনিও লোকতে (স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, পাতাল) আপোনাৰ যশ উজ্জ্বল হৈ আছে।
2
ৰাম দূত অতুলিত বল ধম, অঞ্জনি পূত্ৰ পৱনসুত নাম॥
অৰ্থআপুনি শ্ৰীৰামৰ দূত, অতুলনীয় বলৰ ভাণ্ডাৰ। আপুনি অঞ্জনা মাতৃৰ পুত্ৰ, সেয়েহে পৱনসুত নামেৰেও জনাজাত।
3
মহাবীৰ বিক্ৰম বজ্ৰংগী, কুমতি নিবাৰ সুমতি কো সঙ্গী॥
অৰ্থআপুনি মহাবীৰ, আপোনাৰ শৰীৰ বজ্ৰৰ দৰে কঠোৰ। আপুনি কুমতি দূৰ কৰি সুমতিৰ সহায়ক।
4
কঞ্চন বৰণ বিৰাজ সুবেশ, কনন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেশ॥
অৰ্থআপোনাৰ গাৰ বৰণ সোণৰ দৰে উজ্জ্বল, আপুনি সুন্দৰ বেশভূষাত সজ্জিত। আপোনাৰ কাণত কুণ্ডল আৰু চুলি কোঁচযুক্ত।
5
হাথ বজ্ৰ অৰু ধ্বজ বিৰাজে, কন্ধে মুঞ্জ জনেয়ু সজাই॥
অৰ্থআপোনাৰ হাতত বজ্ৰ আৰু ধ্বজা শোভা পায়, কান্ধত মুঞ্জ ঘাঁহেৰে বনোৱা জনেউ সুন্দৰকৈ সজ্জিত।
6
শঙ্কৰ সুবন কেসৰি নন্দন, তেজ প্ৰতাপ মহা জগৱন্দন॥
অৰ্থআপুনি ভগৱান শংকৰৰ অংশ, কেশৰীৰ পুত্ৰ। আপোনাৰ তেজ আৰু প্ৰতাপক গোটেই জগতে বন্দনা কৰে।
7
বিদ্যাবান গুণি অতি চতুৰ, ৰাম কজ কৰিবে কো আতুৰ॥
অৰ্থআপুনি বিদ্যাবান, গুণী আৰু অতি চতুৰ। শ্ৰীৰামৰ কাৰ্য কৰিবলৈ আপুনি সদায় আতুৰ।
8
প্ৰভু চৰিত্ৰ শুনিবে কো ৰাসিয়া, ৰাম লখন সীতা মন বসিয়া॥
অৰ্থপ্ৰভু শ্ৰীৰামৰ চৰিত্ৰ শুনিবলৈ আপুনি অতি ৰসিক। ৰাম, লক্ষ্মণ আৰু সীতা সদায় আপোনাৰ মনত বাস কৰে।
9
সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিয়াহিং দিখাৱা, বিকট ৰূপ ধৰি লঙ্কা জৰাবা॥
অৰ্থআপুনি সূক্ষ্ম ৰূপ ধাৰণ কৰি সীতা মাতৃক দৰ্শন দিলে, আৰু ভয়ানক ৰূপ ধাৰণ কৰি লংকা জ্বলাই দিলে।
10
ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সংহাৰে, ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সৱাৰে॥
অৰ্থআপুনি বিশাল ৰূপ ধাৰণ কৰি অসুৰসকলক সংহাৰ কৰিলে, আৰু এইদৰে ৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্য সিদ্ধ কৰিলে।
চৰণ ১১ – ২০
11
লাৱে সজীৱন লখন জিয়াৱে, শ্ৰী ৰাঘুৱিৰ হৰষি উৰলাবে॥
অৰ্থআপুনি সঞ্জীৱনী বুটি আনি লক্ষ্মণৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে, তাতে আনন্দিত হৈ শ্ৰীৰামে আপোনাক বুকুত সাৱটি ললে।
12
ৰাঘুপতি কিনি বহুত বডাই, তুম মম প্ৰিয় ভৰত সং ভাই॥
অৰ্থৰঘুপতি ৰামে আপোনাৰ বহুত প্ৰশংসা কৰিলে — আপুনি মোৰ ভৰতৰ দৰেই প্ৰিয় ভাই বুলি কলে।
13
সহস বদন তুমহৰ জস গাবে, অস কহি শ্ৰীপতি কণ্ঠ লাবে॥
অৰ্থসহস্ৰ মুখেৰে (আদিশেষে) আপোনাৰ যশ গায়, এইবুলি কৈ শ্ৰীপতি ৰামে আপোনাক বুকুত লগালে।
14
সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা, নাৰদ শৰদ সহিত অহীসা॥
অৰ্থসনক আদি ঋষি, ব্ৰহ্মা আদি মুনীশ্বৰ, নাৰদ, সৰস্বতী আৰু শেষনাগ — সকলোৱে আপোনাৰ গুণ গায়।
15
যম কুবেৰ দিগপাল যাহাঁ তে, কবি কোবিদ কহি সকৈ কাহা তে॥
অৰ্থযম, কুবেৰ, দিকপালসকল আৰু ডাঙৰ কবি-পণ্ডিতসকলেও আপোনাৰ গুণ সম্পূৰ্ণৰূপে বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰে।
16
তুম উপকাৰ সুগ্ৰীবহিং কীন্হা, ৰাম মিলায় ৰাজ পদ দীন্হা॥
অৰ্থআপুনি সুগ্ৰীৱৰ ওপৰত মহা উপকাৰ কৰিলে — ৰামৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰাই তেওঁক ৰাজপদ পুনৰ প্ৰাপ্ত কৰালে।
17
তুমহৰ মন্ত্ৰ বিভীষণ মানা, লঙ্কেশ্বৰ ভৈ সব জগ জানা॥
অৰ্থআপোনাৰ পৰামৰ্শ মানি বিভীষণে লংকাৰ ৰজা হ’ল — এই কথা গোটেই জগতে জানে।
18
জুগ সহস্র জজন পৰভানু, লিলিয় তাহি মধুৰ ফল জানু॥
অৰ্থহাজাৰ যোজন দূৰত থকা সূৰ্যক আপুনি মিঠা ফল বুলি ভাবি গিলি পেলাইছিল — এয়াই আপোনাৰ অলৌকিক শক্তি।
19
প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহি, জলধি লাঙ্ঘি গএ অচ্ৰজ নাহি॥
অৰ্থপ্ৰভু ৰামৰ আঙঠি মুখত ললে আপুনি সমুদ্ৰ পাৰ হ’ল — এইটো আপোনাৰ বাবে বিস্ময়ৰ কথাই নহয়।
20
দুৰ্গম কাজ জগত্ কে জেতে, সুগম অনুগ্ৰহ তুমহৰ তেতে॥
অৰ্থপৃথিৱীৰ যিমান কঠিন কাম আছে, সেই সকলো আপোনাৰ কৃপাত সহজ হৈ যায়।
চৰণ ২১ – ৩০
21
ৰাম দ্বাৰে তুম ৰক্ষাৱাৰে, হোত্ ন আগ্যা বিনু পৈসাৰে॥
অৰ্থআপুনি শ্ৰীৰামৰ দুৱাৰৰ ৰক্ষক। আপোনাৰ অনুমতি নোহোৱাকৈ কোনেও ভিতৰত সোমাব নোৱাৰে।
22
সব সুখ লাহৈ তুমাৰি শৰণা, তুম ৰক্ষক কাহু ক ডৰনা॥
অৰ্থযিয়ে আপোনাৰ শৰণ ল’য়, তেওঁ সকলো সুখ লাভ কৰে। আপুনি ৰক্ষক হৈ থাকিলে কোনো ভয় নাই।
23
আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ, তীনোং লোক হাংক তে কাপৈ॥
অৰ্থআপোনাৰ তেজ আপুনিয়েই ধাৰণ কৰিব পাৰে। আপোনাৰ এটা গৰ্জনতে তিনিও লোক কঁপি উঠে।
24
ভূত পিশাচ নিকত নাহি আৱৈ, মহাবীৰ জব নাম সুনাবৈ॥
অৰ্থমহাবীৰ হনুমানৰ নাম উচ্চাৰণ কৰিলেই ভূত-পিশাচ ওচৰলৈ আহিব নোৱাৰে।
25
নাসেৰ রোগ হাৰে সব পীৰা, জপত্ নিৰন্তৰ হনুমান বীৰা॥
অৰ্থহে বীৰ হনুমান, যিয়ে নিৰন্তৰ আপোনাৰ নাম জপ কৰে, তেওঁৰ সকলো ৰোগ আৰু বেদনা দূৰ হয়।
26
সংকট তে হনুমান ছুডাবৈ, মন ক্ৰম বচন ধ্যান যো লাবৈ॥
অৰ্থমন, বচন আৰু কৰ্মেৰে যিয়ে আপোনাক ধ্যান কৰে, হনুমানে তেওঁক সকলো সংকটৰ পৰা মুক্তি দিয়ে।
27
সব পৰ রাম তপস্বী ৰাজা, তিনকে কাজ সকল তুম সাজা॥
অৰ্থতপস্বী ৰজা শ্ৰীৰাম সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ, আৰু তেওঁৰ সকলো কাৰ্য আপুনিয়েই সফলতাৰে সম্পন্ন কৰিলে।
28
আৰু মনৰথ যে কোই লাবৈ, সই অমিত জীৱন ফল পাবৈ॥
অৰ্থযিয়ে নিজৰ ইচ্ছাৰে আপোনাৰ ওচৰলৈ আহে, তেওঁ জীৱনত অসীম ফল লাভ কৰে।
29
চৰণ যুগ পৰতাপ তুমাৰ, হৈ পৰসিদ্ধ জগৎ উজিয়াৰ॥
অৰ্থচাৰিও যুগত আপোনাৰ প্ৰতাপ বিয়পি আছে, আৰু ই গোটেই জগততে প্ৰসিদ্ধ আৰু উজ্জ্বল।
30
সাধু সন্ত কে তুম ৰক্ষাৱাৰে, অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে॥
অৰ্থআপুনি সাধু-সন্তসকলৰ ৰক্ষক, অসুৰসকলৰ বিনাশক, আৰু শ্ৰীৰামৰ অতি প্ৰিয়।
চৰণ ৩১ – ৪০
31
অষ্ট সিদ্ধি নউ নিধি কে দাতা, অস বৰ দীন জানকী মাতা॥
অৰ্থজানকী মাতা (সীতা)এ আপোনাক আঠ সিদ্ধি আৰু নও নিধি দান কৰাৰ বৰ দিছে।
32
ৰাম ৰসায়ন তুমাৰে পাসা, সদা ৰহো ৰাঘুপতি কে দাস॥
অৰ্থৰাম-ভক্তিৰূপী অমৃত সদায় আপোনাৰ ওচৰত আছে, আৰু আপুনি সদায় ৰঘুপতিৰ দাস হৈয়েই থাকে।
33
তুমাৰে ভজন ৰাম কো পাবৈ, জনম জনম কে দুখ বিস্ৰাবৈ॥
অৰ্থআপোনাৰ ভজনৰ দ্বাৰাই মানুহে ৰামক লাভ কৰে, আৰু জন্ম জন্মৰ দুখ পাহৰি যায়।
34
অন্ত কাল ৰাঘুৱৰ পূৰ্ জাই, জাহাৰ জন্ম হৰি-ভক্ত কহাই॥
অৰ্থঅন্তিম সময়ত তেওঁ ৰঘুবৰৰ পৰম ধামলৈ যায়, আৰু পাছৰ জন্মত হৰিভক্ত বুলি জনাজাত হয়।
35
আৰু দেৱতা চিৰ ন ধৰাই, হনুমান্ত চি সৰ্ব সুখ কৰাই॥
অৰ্থএনে ভক্তৰ মনত আন কোনো দেৱতাৰ চিন্তা নাথাকে, কাৰণ হনুমানৰ সেৱাতে তেওঁ সকলো সুখ লাভ কৰে।
36
সংকট কাটে মিতে সব পীৰা, যো সুমিৰে হনুমান বলবীৰা॥
অৰ্থবলবীৰ হনুমানক যিয়ে স্মৰণ কৰে, তেওঁৰ সংকট আঁতৰি যায় আৰু সকলো বেদনা লাঘৱ হয়।
37
জয় জয় জয় হনুমান গুসাইং, কৃপা কৰহু গুৰুদেব কি নাই॥
অৰ্থহে হনুমান প্ৰভু, আপোনাৰ জয়, জয়, জয়। গুৰুদেৱৰ দৰেই মোৰ ওপৰত কৃপা কৰক।
38
যো সত বাৰ পাঠ কৰ কোই, ছূটাহি বণ্ডি মহা সুখ হৈ॥
অৰ্থযিয়ে এই চালিছা এশ বাৰ পাঠ কৰে, তেওঁ সকলো বন্ধনৰ পৰা মুক্ত হৈ মহা সুখ লাভ কৰে।
39
যো ইয়াহ পঢ়ে হনুমান চালীছা, হয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥
অৰ্থযিয়ে এই হনুমান চালিছা পাঠ কৰে, তেওঁ সিদ্ধি লাভ কৰে — ইয়াৰ সাক্ষী স্বয়ং ভগৱান শিৱ (গৌৰীশ)।
40
তুলসী দাস সদা হৰি চেৰা, কীজাই নাথ হৃদয় মহ ডেৰা॥
অৰ্থতুলসীদাসে কয় — মই সদায় হৰিৰ দাস। হে নাথ, আপুনি সদায় মোৰ হৃদয়ত বাস কৰক।
সমাপনী দোহা
পৱন তনয় সংকট হৰণ, মঙ্গল মূৰতি ৰূপ,
ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বাসহু সৰ ভূপ॥
ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বাসহু সৰ ভূপ॥
অৰ্থ
হে পৱনপুত্ৰ, সংকট হৰণকাৰী, মঙ্গলমূৰ্তি হনুমান — ৰাম, লক্ষ্মণ, সীতাৰ সৈতে সদায় মোৰ হৃদয়ত বাস কৰক, হে দেৱতাসকলৰ ৰজা।